
Yarasaların ən erkən qalıqları təxminən 56-52 milyon il əvvələ, erkən Eosen dövrünə aiddir.
Yeniavaz.com “Naked Science” portalına istinadla xəbər verir ki, bu qalıqlar əsasən Asiyada, Şimali Amerikada, Avropada və Avstraliyada aşkar ediliblər.
Bu gün 1500-dən çox yarasa növü məlumdur. Onlar demək olar ki, bütün dünyada yaşayır və müasir məməlilərin müxtəlifliyinin beşdə birindən çoxunu təşkil edir. Uçuşun və səs vasitəsilə naviqasiya qabiliyyətinin necə yarandığını anlamaq üçün bu heyvanların qohumluq münasibətlərini yenidən qurmağa və onların ən qədim əcdadlarının yaşayış yerlərini müəyyən etməyə ehtiyac var.
Bunun üçün beynəlxalq alimlər qrupu 42 ardıcıl genom da daxil olmaqla, 103 yarasa növünün yığılmış genomlarını təhlil etmək üçün riyazi modeldən istifadə ediblər.
Nümunəyə tanınmış 21 yarasa ailəsinin hamısının nümayəndələri daxil olub və bu da onlara yarasaların nəsil ağacının dərin budaqlarını müşahidə etməyə imkan verib.
Tədqiqatın nəticələri ”Nature” jurnalında dərc edilib.
Genetik məlumatlar 65 növ üçün sümük quruluşu və digər anatomik xüsusiyyətlərin təsvirləri ilə tamamlanıb. Bunlardan 21 hazırda mövcud olan, 44-ü isə nəsli kəsilən yarasalardır.
“Naked Science”in məlumatına görə, alimlər əvvəlcə 699 xüsusiyyəti müqayisə ediblər. Nəticədə, qitələrin qədim mövqeyi və yarasaların uzun məsafələri qət etmək qabiliyyəti nəzərə alınmaqla ehtimal olunan yayılma yolları qiymətləndirilib.
Hərtərəfli təhlil göstərib ki, Paleosen dövrünün sonunda yarasaların ortaq əcdadının ən çox ehtimal olunan yaşayış yeri Avropa olub.
Alimlərin fikrincə, ilk yarasaların nəsilləri Afrikaya səpələnib və daha sonra müxtəlif nəsillər müstəqil olaraq Asiya, Amerika və Avstraliyaya yayılıb.
Əsas qollar isə təxminən 56 milyon il əvvəl, Paleosen dövrünün sonunda baş verən böyük istiləşmə hadisəsi zamanı sürətlə ayrılıb.
Tətbiqimizi yükləyə bilərsiniz